Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website gebruikt cookies. Door gebruik te maken van deze website, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Sluiten

Hoe het begon...

Het zal ergens in het voorjaar van 1987 zijn geweest. Ik werkte op dat moment op een school in het westen van Nederland. Dat viel voor een Brabander niet altijd mee. De directeur van die school kondigde op een gegeven moment zijn vertrek aan. Hij was en is een rasechte Limburger en had een baan aanvaard in zijn geboortestreek. Heel begrijpelijk allemaal. Hij volgde zijn idealen.

Mijn start als waarnemend schoolleider

Naast leraar was ik ook adjunct-directeur op die school. Ik was in het gelukkige bezit van 1 ambulante middag in de week. Tijdens zo’n middag werkte ik aan de leerlingenadministratie en zat samen met mijn directeur uren te praten over de school en de schoolontwikkeling. Werken in Hoeken, het Breekwekensysteem en ook en vooral het zelfstandig werken. Daar waren we mee bezig. Allemaal onderdeel van onze gedroomde school. En we zouden het gaan realiseren ook.

Tot aan zijn daadwerkelijke vertrek hebben we gewoon door gewerkt aan de schoolontwikkeling. Ik was adjunct directeur en werd dus ook waarnemend directeur toen de directeur vertrok. Ineens had ik 4 ambulante middagen en was ik eindverantwoordelijk voor de school. Ik mocht gaan doen wat ik al lang ambieerde: leiding geven. Maar ook kwamen er vragen. Ben ik niet te jong? Kan ik dat wel? Hoe breng ik mijn idealen tot leven? Hoe ga ik die veranderingen doorvoeren? Naast een aantal zekerheden had ik ook tal van onzekerheden. Is dat menselijk? Is dat normaal? Hoort dat bij je ontwikkeling?

Nog vroeger

Leiding geven zat er bij mij al op jonge leeftijd in. Ik zat bij de welpen en werd daar al snel “Gids”. De hoogste in rang met een eigen “helper” en 5 groepsleden die naar me moesten luisteren. In de voetbalelftallen waar ik speelde was ik aanvoerder. In alle elftallen. Ook bij de senioren ben ik regelmatig aanvoerder geweest.

Ik was in staat om aanwijzingen te geven en mensen op de goede plaats neer te zetten. Al ging het toen om voetbalelftallen. Ik kreeg mensen in beweging en was in staat om ze te sturen. In ieder geval in een bepaalde richting. Was het ook de goede richting?

Ook later op de Pedagogische Academie was ik in mijn klas een leider. Ik forceerde, samen met een paar anderen,  een gesprek met de directie van de academie om met mijn klas op kamp te mogen. En kreeg het nog voor elkaar ook. En niet heel veel later was ik waarnemend directeur van een basisschool. Had in mijn doel bereikt?

Idealen

Eigenlijk wist ik al tijdens mijn opleiding dat ik later leiding wilde gaan geven aan een school. Op het moment dat ik waarnemend directeur was is dat proces in een versnelling gekomen. En toen ik mijn eerste eigen school ging leiden was dat voor mij, op dat moment, een bevestiging van wat ik graag wilde. Directeur zijn en leiding geven. Maar toen begon het dus pas echt! Toen werd het dromen over een school en de ontwikkeling van die school ineens realiteit. En erg tastbaar. Toen moesten de al gevolgde cursussen Onderwijskundig Leiderschap deel 1 en deel 2 zich in de praktijk gaan bewijzen. Toen kwamen weer de onzekerheden. De vragen. Kan ik dat wel? Ben ik niet te jong? Hoe werk ik aan mijn idealen?

Ik ging mensen (aan)sturen. Leraren in beweging zien te krijgen in een vooraf gezamenlijk vastgestelde richting. De organisatie zo inrichten dat ieder op een goede plaats zat. Ineens keken heel veel mensen naar mij als het ging over welke richting we op gingen met de school. Hadden ouders verwachtingen van mij en spraken dat vooral hardop uit. Eerder schreef ik al hoe dat toentertijd is afgelopen en welke bewuste keuze ik daarna heb gemaakt.

Tenslotte

Misschien vraag jij je ook weleens af wat de Zin is van jouw leiderschap voor jouw school. Voor jouw leraren en leerlingen. Voor de ouders en andere stakeholders. Misschien ben jij ook weleens onzeker. Onzeker over hoe jij jouw idealen tot leven brengt.
Vraag je je af of jij een leider bent of een leider aan het worden bent. Misschien heb je ook de onzekerheden die ik hierboven beschreef. Kan ik dat wel? Doe ik het wel goed? Kan ik aan alle verwachtingen voldoen? Dat is heel normaal en hoort er allemaal bij. Probeer vooral te genieten. Want schoolleider zijn is een waanzinnig mooi ambacht!

Wil je met mij eens sparren over jouw leiderschapsreis? Maak dan een afspraak met me door op onderstaande button te klikken.