Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website gebruikt cookies. Door gebruik te maken van deze website, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Sluiten

Niemand heeft mij ooit slim genoemd

Tijdens de introductieweek van nieuwe eerstejaars leerlingen LWOO/BL/KL nu twee weken geleden, zijn de brugpiepers bezig met een aantal opdrachten. Een docente van deze school zegt tegen een van de leerlingen die een oplossing aandraagt voor een probleem: “Zo, dat heb je slim bedacht” Als reactie daarop zegt deze leerling: “Mevrouw, niemand heeft mij ooit slim genoemd”

Boosheid

Toen mijn vrouw dit voorval ’s avonds met mij deelde en wij er samen over aan het praten kwamen kon ik een gevoel van boosheid maar moeilijk onderdrukken. Ook deze leerling heeft op zijn minst 8 jaar basisonderwijs mogen genieten. In die jaren is door verschillende leraren les gegeven aan deze leerling. Wat is er dan al die jaren met deze leerling gebeurd?

Hoe hebben de leraren gekeken en vooral wat hebben ze gezien? Op welke manier hebben de leraren vertrouwen gehad in deze leerling? En hoe is er omgegaan met het ook in deze leerling aanwezige potentieel? Want ook deze leerling heeft de intrinsieke motivatie die alle mensen hebben. Ontwikkeling en groei!

Is deze leerling dan mogelijk verworden  tot een optelsom van testen en toetsen waardoor het kind achter de leerling niet is gezien?
Allemaal vragen die op dat moment zomaar naar boven komen en waarop ik niet direct een antwoord kan geven omdat ik daarvoor de situatie niet goed genoeg ken. Maar in algemene zin kan ik er wel op ingaan omdat ik ook op de scholen waar ik kom dingen zie en hoor.

Vertrouwen

Wat betekent de opmerking van die leerling voor leraren in het onderwijs? In hoeverre zijn zij in staat om hun leerlingen dat vertrouwen te geven wat nodig is om te werken aan de ontwikkeling van de leerlingen?
Ontwikkelingsgericht leiderschap gelooft in de kracht van mensen. Ik geloof dat er door leerlingen vertrouwen te geven mooie ontwikkelingen kunnen plaatsvinden in het onderwijs. Ik geloof dat leerlingen en leraren tot volle bloei kunnen komen door het vertrouwen in hen uit te spreken.

Het vertrouwen dat je als leraar kunt geven aan je leerlingen geeft een ongelooflijk goed gevoel. En iedereen die wel eens onvoorwaardelijk vertrouwen heeft gekregen van iemand anders zal dat gevoel herkennen. En misschien wel het allermooiste hiervan is het besef dat we hetzelfde voor anderen kunnen doen. Dat je als leraar eens tegen je leerling kunt zeggen: “Dat heb je slim bedacht!”

 

Aandacht

Zo gaat het soms ook met aandacht. Hoeveel echte aandacht hebben de leraren nog voor de leerlingen. Er komt zoveel af op de leraren in het onderwijs anno 2020. Er moet zoveel gebeuren dat de vraag inmiddels legitiem is of ze überhaupt nog wel in staat zijn om echte aandacht voor hun leerlingen te hebben.

Wees je als leraar bewust van je aandacht, richt deze op je leerlingen.  Stil zijn en luisteren naar je leerlingen zijn daarbij volgens mij onontbeerlijk. Wat blijft het moeilijk om deze eenvoudige dingen te doen, zeker in een drukke wereld die vraagt om plannen, controle en ‘morgen resultaat’. Als je echt stilstaat bij- en luistert naar je leerlingen hoor je volgens mij heel veel. Ook een slimme oplossing die door een leerling wordt geopperd!

Een andere kijk

Ieder mens, dus ook de leerling in de introductie van dit blog, heeft een groeipotentieel. Hoe kijk je als leraar naar de groei van je leerlingen. Blijft dit bij de vaststelling dat er op de CITO toetsen een D of een 4 wordt gescoord of houd je als leraar echt de ontwikkelingslijn van de leerlingen in de gaten en zie je je leerlingen groeien?

Naar mijn idee zijn we nog (te) veel bezig met het werken aan de tekortkomingen van leerlingen. Is veel zo niet alles in het onderwijs gericht op het wegwerken van tekorten? Werken leraren niet iedere dag keihard aan alles wat de leerlingen nog niet kunnen?

Wetenschappers hebben vaak goed onderbouwde methodes ontwikkeld die als belangrijke leidraad voor het leren dienen. Iedere leerling wordt verondersteld  zich conform die methode te ontwikkelen. Lukt dat niet of moeilijker dan hebben we allerlei instrumenten bedacht om die tekortkomingen weg te kunnen werken.

We focussen in ons onderwijs dus vooral op tekortkomingen. In plaats van te focussen op wat leerlingen al wel kunnen en dat als uitgangspunt te nemen voor ons onderwijs. Misschien zien we dan ook makkelijker de groei die leerlingen doormaken en kun je als leraar vaker zeggen: “Wat heb ik toch slimme leerlingen”

Wil jij met mij eens doorpraten over hoe ik naar leerlingen kijk en hoe jij daar je voordeel mee kunt doen op jouw school? Klik dan op onderstaande button en plan een afspraak in.