Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website gebruikt cookies. Door gebruik te maken van deze website, geef je aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies.

Sluiten

Van chaos naar verbinding

Gevoelde chaos

Al sinds jaren staan burn out en overspannenheid bij onderwijsgevenden in de top 10 van psychische beroepsziekten. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt zelfs dat de onderwijssector het hoogste percentage medewerkers heeft met burn-outklachten.

Ik kom op veel scholen. Zowel basisscholen als scholen voor Voortgezet Onderwijs. Daarbij praat ik met veel leidinggevenden en leraren/docenten. Wat mij daarbij opvalt is dat de leidinggevenden aangeven dat innovaties niet van de grond komen en dat leraren en docenten aangeven last te hebben van werkdruk en het gevoel dat “er niets meer bij kan”. Daar ontstaat dan een spanningsveld. Een spanningsveld tussen wat leidinggevenden willen en wat leraren aankunnen. Een van de docenten zei me afgelopen week: “de ene vernieuwing is nog niet geland of de volgende vernieuwing komt er al weer aan, ik kan het allemaal niet meer bijhouden”. Mij intrigeert dan de vraag wat dit betekent voor de leidinggevenden en in het verlengde ervan wat dit betekent voor de leraren.

De schoolleiders

Eerst maar eens kijken naar de leidinggevenden. Hun rol wordt steeds complexer. De druk vanuit overheid, maatschappij en andere belanghebbenden maakt dat het vak van schoolleider steeds complexer en zwaarder wordt. Resultaten staan onder druk en opbrengsten zijn heilig. Schoolleiders worstelen regelmatig met de vraag hoe ze de benodigde innovaties in de praktijk gerealiseerd krijgen omdat zij heel goed weten dat de leraren het druk hebben. Wat is de taak van de schoolleider om het lerarenleven wat overzichtelijker en minder chaotisch te maken?

De leraren

Dan de leraren. Zij hebben het druk met hun groep of klas. Zij brengen handelingsplannen en groepsplannen in de praktijk om recht te doen aan verschillen tussen leerlingen. Zij testen en toetsen en bespreken alle resultaten en opbrengsten op zijn minst met een zorgcoördinator of IB er. Ze proberen alle ouders naar tevredenheid te woord te staan en vinden het lastig om die steeds mondiger ouders te managen. En dan is daar nog die schoolleider die van alles van ze wil. Het onderwijs moet vernieuwd worden. De resultaten moeten omhoog en alle leerlingen moeten zich kunnen ontwikkelen. Dit alles maakt veel leraren onzeker en zorgt ervoor dat ze zich terugtrekken in hun eigen groep. Precies dat wat een schoolleider niet wil. De onvrede groeit en het onderling gemor en geklaag neemt toe. Er ontstaat verwijdering en soms zelfs chaos. Hoe komen we daar weer uit?

Het toverwoord is Verbinding

Het toverwoord is verbinding. Verbinden van mensen aan de organisatie maar ook het verbinden van de organisatie aan de mensen die er werken. De schoolleider heeft de opdracht om de visie en de missie te vertalen in doelstellingen voor de wat langere termijn en in jaardoelen. In zijn communicatie zorgt de schoolleider ervoor dat hij steeds aan zijn leraren aangeeft waar de verbinding zit met missie en visie in alles wat hij doet en zegt en ontwikkelt. Hij koppelt ontwikkelingen aan doelen en aan missie en visie en schetst een urgentiebesef aan zijn leraren.

Op die manier komen ontwikkelingen voor leraren nooit zomaar uit de lucht vallen en verdwijnt het gevoel van “er komt steeds meer bij”  bij de leraren omdat ze kunnen zien en weten dat wat de schoolleider van ze vraagt past in de ontwikkeling van de school zoals verwoord in visie en missie en doelen. Er ontstaat overzicht bij de leraren en weinig zal meer onverwacht komen. De druk neemt af leraren kunnen gezonder hun werk doen. Zo  ontstaat er voor beide partijen een win-win situatie. De schoolleider is bezig met ontwikkeling van leraar en school en de leraar kan zich beter focussen op zijn kerntaak: het geven van goed onderwijs.

Wil jij met mij eens verder praten over de manier waarop je deze verbinding tot stand brengt? Klik dan hieronder op de button en plan een afspraak in!